BATET François, painter

BATET François
Francisco BATET PELLEJERO

BIOGRAPHY
Spanish painter born in 1921 in Barcelona.
XX century. Worked in France.

Painter of genre painting, figures, lively landscapes, interiors. He was as well an engraver and a illustrator.
He studied in the Beaux-Arts school of San Jodi in Barcelona and at the academy of Tarrega. 

When he was in Madrid, he studied the masters of the Spanish painting at the Prado Museum. In Paris, he is very interested by the impressionists.
His work was exhibited in Paris, USA, Japan and Korea.
He is the painter of Elegant woman and the places that she likes such as bars, races, theatres.

George Frederick Watts-painter

Self Portrait of George Frederick Watts: 1864

George Frederick Watts) (1817-02-23 – 1904-07-01)

• I paint ideas, not things. My intention is less to paint works that are pleasing to the eye than to suggest great thoughts which will speak to the imagination and the heart and will arouse all that is noblest and best in man.

George Frederick Watts-Hope

George Frederic Watts was a popular English Victorian painter and sculptor associated with the Symbolist Movement.

A Portrait of Dorothy Dene

BIOGRAPHY

A portrait painter and sculptor, George Frederick Watts was born in London, the son of a piano maker. Initially, he wanted to become a sculptor, and at the age of 10 was apprenticed to William Behnes. 
However, in 1835, at the age of 18, he went to the RA Schools, where he remained for only a short period, and thereafter was mainly self-taught.
 After he first exhibited The Wounded Heron at the Royal Academy, painting became his main preoccupation. 
When his picture Caractacus won a £300 prize, he used the money to finance a trip to Italy, where he stayed with friends in Florence. 
He did not return to England until 1847, when his painting Alfred won the first prize of £500 in a House of Lords competition. 

George Frederic Watts

British, 1817 - 1904

A Bacchante

In 1850 Watts visited the home of Valentine Prinsep's parents in Holland park, supposedly for a three-day visit, but instead he stayed for thirty years. 
The Prinseps seem to have borne the situation cheerfully, and it no doubt gave them a certain cachet in the Bohemian circles in which they moved, which included such writers and painters as Thackeray, Dickens, Rossetti and Burne-Jones.
 Fortunately, Watts was a man of frugal habits. Although he had been depressed and unhappy when he had moved in with the Prinseps, Watts blossomed in this strange household, where notable writers and painters were treated with reverence. 

Love and Life

  As a portrait artist, his gallery of eminent Victorians is unsurpassed: included among his sitters were the poets Tennyson, Swinburne and Browning, the artists Millais, Lord Leighton, Walter Crane and Burne-Jones; others were Sir Richard Burton, John Stuart Mill and Garibaldi, to mention only a few. 

He finally left the Prinseps' home in 1875 and moved to the Isle of Wight. In 1864 Watts married the actress Ellen Terry, who was only 16, although the marriage was short-lived, and he remarried in 1886 when he moved to Limnerslease, near Guildford. 

His new wife was Mary Fraser-Tytler, thirty-two year his junior. She was of Scottish descent, growing up in a castle on the shores of Loch Ness, and was an artist in her own right. 

Love and Death

Watts was a modest, hard-working artist who twice refused a baronetcy and other honours, including an offer to become president of the Royal Academy, although he did accept the Order of Merit.
 His work as a sculptor exists in the Cecil Rhodes Memorial, Cape Town. His chief work as a sculptor is the heroic figure of a man on horseback known as Physical Energy, casts of which are on the Cecil Rhodes estate and in Kensington Gardens, London.
The critic G.K. Chesterton said of Watts:
 ".. more than any other modern man, and much more than politicians who thundered on platforms or financiers who captured continents, [Watts] has sought in the midst of his quiet and hidden life to mirror his age...
 In the whole range of Watts' symbolic art, there is scarcely a single example of the ordinary and arbitrary current symbol.... A primeval vagueness and archaism hangs over the all the canvases and cartoons, like frescoes from some prehistoric temple.
 There is nothing there but the eternal things, day and fire and the sea, and motherhood and the dead."

Adam and Eve Before The Temptation

Another contemporary admirer, Hugh MacMillan, wrote that Watts "surrounds his ideal forms with a misty or cloudy atmosphere for the purpose of showing that they are visionary or ideal.... 
His colours, like the colour of the veils of the ancient tabernacle, like the hues of the jewelled walls of the New Jerusalem, are invested with a parabolic significance.... 
To the commonest hues he gives a tone beyond their ordinary power...
 Watts is essentially the seer. He thinks in pictures that come before the inward eye spontaneously and assume a definite form almost without any effort of consciousness."
Watts' declared aims were clear: to paint pictures that appealed 'to the intellect and refined emotions rather than the senses': 

Temptation of Eve

"I paint ideas, not things. 
I paint primarily because I have something to say, and since the gift of eloquent language has been denied to me, I use painting; my intention is not so much to paint pictures which shall please the eye, as to suggest great thoughts which shall speak to the imagination and to the heart and arouse all that is best and noblest in humanity."
Since the revival of interest in Victorian painting, Watts may be regaining the recognition and respect he enjoyed in the 19th century. 
However, in terms of public recognition he is not as well-known as contemporaries like Dante Gabriel Rossetti and Edward Burne-Jones. Exhibitions such as the Tate Gallery's 'Symbolism in Britain' have helped renew interest in his work. 
 http://www.artmagick.com/pictures/artist.aspx?artist=george-frederic-watts

Ariadne in Naxos

George Frederic Watts

British, 1817 - 1904

IMAGE GALLERY

A Study with the Peacock's Feathers

Pablo and Francesca

The Dweller In the Innermost

The Three Graces

George Frederic Watts

British, 1817 - 1904

Ophelia

Infancy of Zeus

The Wife of Pygmalion

Lord Frederick Leighton
Red Riding Hood

Dame Alice Ellen Terry (Choosing)

Κωνσταντίνος Βολανάκης - Ζωγράφος-

Κ. Βολανάκης. Γραμματόσημο του 1966.

Ο Κωνσταντίνος Βολανάκης ή Βολονάκης (Ηράκλειο Κρήτης, 1837–Πειραιάς, 29 Ιουνίου 1907) ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα.
Οι γονείς του Βολανάκη κατάγονταν από την Βολάνη, ένα μικρό χωριό της περιοχής του Ρεθύμνου. Σπούδασε στο Γυμνάσιο της Σύρου, απ' όπου αποφοίτησε το 1856. 

Την ίδια χρονιά, με παρότρυνση των μεγαλύτερων αδελφών του, πήγε στην Τεργέστη για να δουλέψει ως λογιστής κοντά στον μεγάλο οίκο εμπορίας ζαχάρεως Αφεντούλη. 
Ο Αφεντούλης εκτίμησε τις καλλιτεχνικές ικανότητες του νεαρού Βολανάκη από τα πάμπολλα σκαριφήματα με βάρκες, πλοία και λιμάνια που ο τελευταίος έφτιαχνε μέσα στις σελίδες των λογιστικών βιβλίων. 

Ο Αφεντούλης ενθαρρύνει τον Βολανάκη να αξιοποιήσει το ταλέντο του και τον στέλνει με δική του οικονομική υποστήριξη στο Μόναχο. Το 1864 σε ηλικία 27 ετών, εγγράφεται στη Βασιλική Ακαδημία των Τεχνών στο Μόναχο. 
Στην παραδοσιακά φιλελληνικότερη ευρωπαϊκή αυτή πόλη, συνδέεται με τον Νικόλαο Γύζη, τον Νικηφόρο Λύτρα, τον Πολυχρόνη Λεμπέση και τον Γεώργιο Ιακωβίδη.
Σύντομα θα γίνει δεκτός στο απαιτητικό εργαστήριο καθηγητή Karl Theodor von Piloty.  

Στα πλούσια μουσεία του Μονάχου θα γνωρίσει την ολλανδική θαλασσογραφία του 17ου αιώνα και τους εκπροσώπους της ιταλικής πανοραμικής άποψης πόλεων, και θα γίνει ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της θαλασσογραφίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Κ. Βολανάκης: "Η Ναυμαχία της Λίσσας" (1869). Λάδι σε μουσαμά, Μουσείο Καλών Τεχνών, Βουδαπέστη

Το 1866 προκηρύσσεται διαγωνισμός για την απεικόνιση της ναυμαχίας της Λίσσας, ναυτικού επεισοδίου κατά τη διάρκεια των πολεμικών συρράξεων μεταξύ Αυστριακών και Ιταλών με νικητές τους Αυστριακούς.
Η συμμετοχή του στον διαγωνισμό αυτό τον καθιστά ευρύτερα γνωστό.
Το ίδιο έτος χρονολογείται η πρώτη θαλασσογραφία του Βολανάκη: «Ψαρόβαρκες στην παραλία της Τεργέστης»

Ένα χρόνο αργότερα βραβεύεται για τα σχέδια και τις σπουδές για τη ναυμαχία αυτή, βραβείο που του αποφέρει ένα ταξίδι σχεδόν δύο χρόνων με αυστριακό πολεμικό πλοίο στα λιμάνια της Αδριατικής, ούτως ώστε να γνωρίσει καλά τη μορφολογία του τοπίου όπου έλαβε χώρα η ναυμαχία.
Πλουτίζει τις γνώσεις του μελετώντας και σχεδιάζοντας λεπτομερώς πολεμικά πλοία αλλά και όλων των ειδών τα σκάφη που ταξιδεύουν εδώ.

 Κατακτά το ιδίωμα του θαλασσογράφου και πλοιογράφου.
Ο Βολανάκης εκτελεί σε ελαιογραφία το 1868 Το «Πλοίο της γραμμής ‘Κάιζερ’ στη ναυμαχία της Λίσσας», που είναι ο τίτλος που δίνει ο ίδιος στο έργο του που παρουσιάζεται στην «Ετήσια Διεθνή Έκθεση της Καλλιτεχνικής Εταιρείας» στη Βιέννη.
Προκαλεί εντύπωση και αγοράζεται για το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης της Βιέννης από τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ για 1000 φιορίνια. 
Σήμερα το εξαίρετο αυτό έργο βρίσκεται στην Hofburg, στα πρώην αυτοκρατορικά ανάκτορα, στην Βιέννη. Από τη χρονιά αυτή και αργότερα αρχίζει να συμμετέχει συστηματικά σε ομαδικές εκθέσεις στο Μόναχο και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, και αναδεικνύεται.

Πίνακας του Κ.ΒολανάκηΤο 2008 πωλήθηκε σε δημοπρασία του Οίκου Σόθμπις στο Λονδίνο με έργα Ελλήνων ζωγράφων, έναντι 1.970.000 ευρώ.
Ο πίνακας έχει ως θέμα την άφιξη του Γεωργίου Καραϊσκάκη στο Φάληρο με τον ελληνικό στόλο, για να προετοιμάσει την απελευθέρωση της Αθήνας από την πολιορκία των Τούρκων.

Το 1874 νυμφεύεται στην Ελλάδα την Φανή Ιωάννου Χρηστίδου από τη Ζαγορά. 
Σύμφωνα με ορισμένες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, διορίζεται επιμελητής σε εργαστήριο της Ακαδημίας του Μονάχου. 
Το 1881 εκθέτει για πρώτη φορά θαλασσογραφίες του στην Αθήνα. Το 1882 τοποθετείται στο Υπουργείο Ναυτικών το έργο του: «Η εν Σαλαμίνι ναυμαχία» Ολοκληρώνει την «Πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη». Είναι το προοίμιο της ελληνικής περιόδου.
Το 1883 αποφασίζει την επιστροφή στην Αθήνα, καθώς το κλίμα του Μονάχου βλάπτει την σύζυγό του. Αποδεικνύεται ότι η επιστροφή αυτή τον έβλαψε στην επαγγελματική του εξέλιξη. Ενεργεί ώστε να διοριστεί καθηγητής του Πολυτεχνείου.
Ο Γύζης, σε μια προσπάθεια εκλογίκευσης τον προειδοποιεί: «Θα πας σ’ έναν τόπο, όπου πουλούν τις εικόνες στον Τινάνειο κήπο», εννοώντας ότι η πραγματική ζωγραφική απαξιώνεται ενώ πωλούνται αποκλειστικά λαϊκές εικονογραφήσεις στον κήπο του Πειραιά.
 Εγκαθίσταται στον Πειραιά όπου διατηρεί και το ατελιέ του.
Εκεί διαμένει μέχρι το θάνατό του. Διδάσκει στο Σχολείο των Τεχνών (Πολυτεχνείο) ως το 1903, οπότε και παραιτείται για λόγους υγείας.
Το 1886 εκθέτει στο δημαρχείο του Πειραιά «Το λιμάνι του Πειραιά από την βασιλική προβλήτα» και στη συνέχεια συμμετέχει με έργα του σε πολλές εκθέσεις
Το 1891 εκτίθεται το έργο μεγάλων διαστάσεων: «Το λιμάνι του Πειραιά από την βασιλική προβλήτα», «Η αποβίβαση της πριγκίπισσας Σοφίας στο λιμάνι του Πειραιά» και το 1892: «Στον Κεράτιο κόλπο» με τίτλο «Κωνσταντινούπολις».
Το 1896, με πρωτοβουλία διαφόρων καλλιτεχνών ιδρύεται υπό την διεύθυνση του Βολανάκη στον Πειραιά σχολή ζωγραφικής, το «Καλλιτεχνικόν Κέντρον», σε χώρους που έχει παραχωρήσει ο Δήμος Πειραιώς.

Κ.Βολανάκης: "Η Πυρπόληση της Τουρκικής Φρεγάτας", πρώτη εκτέλεση, Ιδιωτική Συλλογή, Αθήνα

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΟΛΑΝΑΚΗΣ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Το 1907, ο Βολανάκης πεθαίνει –φτωχός και ξεχασμένος- από τα επακόλουθα της κήλης από την οποία έπασχε. Κηδεύεται μια ημέρα αργότερα, ημέρα των Δημοτικών Εκλογών. Πέντε άνθρωποι ακολούθησαν την κηδεία.

Η θάλασσα, τα πλοία και τα λιμάνια ήταν η μόνιμη πηγή έμπνευσης του Βολανάκη.
 Μαζί με τον Θεόδωρο Βρυζάκη, τον Νικηφόρο Λύτρα, τον Νικόλαο Γύζη και τον Γεώργιο Ιακωβίδη, θεωρείται ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του ακαδημαϊκού ρεαλισμού, της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου».
 Ωστόσο τα ιδιαιτέρως φωτεινά έργα του — όπως π.χ. το γνωστό Πανηγύρι του Μονάχου — δείχνουν κάποιες ιμπρεσιονιστικές τάσεις.
Οι θαλασσογραφίες του κοσμούν τις επισημότερες αίθουσες της Αυστρίας και της Ελλάδας, ακόμη και του ηλεκτρικού σταθμού (μετρό) του Πειραιά, ενώ κάποιοι άλλοι πίνακές του πωλήθηκαν σε διεθνείς δημοπρασίες για εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.
Πηγές πληροφοριών. 
http://el.wikipedia.org/wiki/
Κ.Βολανάκης: "Η Πυρπόληση της Τουρκικής Φρεγάτας", πρώτη εκτέλεση, Ιδιωτική Συλλογή, Αθήνα
'Εργα του Κ.Βολανάκη  

Κ. Βολανάκης: "Βαρκάδα στό ποτάμι" (1898). Λάδι σε μουσαμά, Ιδιωτική Συλλογή Χαράλαμπου Γκούβα, Μουσείο Τεχνών και Επιστημών Ηπείρου, Πρέβεζα